Są takie książki dziecięce, które po rozpoczęciu czytania wprawiają w osłupienie, a potem jest już coraz gorzej. Do mniej więcej takich wniosków doszłam po przeczytaniu książki Królik i Misia. Niesmaczne zwyczaje Królika Juliana Gough.
Prosiak i kupa śmiechu Barbary Catchpole należy rozumieć dosłownie. W grę wchodzi, może nie prawdziwa, ale jednak, kupa. A to oznacza kolejny szalony pomysł Prosiaka. A właściwie Piotra Rosiaka, zwanego pieszczotliwie Prosiakiem. Co ciekawe, jest to pierwsza część historii.
Czytając Prosiak i zabójczy bąk Barbary Catchpole miałam niejasne wrażenie, że ktoś tu od kogoś ściągał pomysł: pani Catchpole od Jeffa Kinneya lub odwrotnie. Cała seria o sympatycznym Prosiaku jest graficznie łudząco podobna do Dziennika Cwaniaczka Kinneya, ale NIE TAK FAJNA.
Koszmarny Karolek ma urodziny Franceski Simon to kolejna odsłona przygód jednego z najbardziej wrednych i najgorzej wychowanych dzieciaków jakie stworzył ten świat. Wprawdzie w jednym z ostatnich wpisów zjechałam ostro Karolka (Koszmarny Karolek czyta książkę), więc teoretycznie to, że dodaję kolejny wpis o Karolku powinno dziwić. Przyznam jednak szczerze, że jest to niesamowicie ciekawie napisana […]
Tytuł brzmi może nieco śmiesznie, bo wychodzi na to, że Koszmarny Karolek czyta Franceskę Simon, ale nie. Chodzi o to, że będziemy pisać opinię o książce Franceski Simon Koszmarny Karolek czyta książkę.
Doktor Karolina Joanny Rogali to kolejna, po wielu jakie przeczytałam, sympatyczna i ciepła historia o miłości. Z domieszką fajnego humoru wynikającego z … prostoty umysłowej bohaterów książki. I jest to jak najbardziej komplement.
Boczne drogi Joanny Chmielewskiej przypomniałam sobie po latach i przeczytałam je z taką samą rozkoszą jak wcześniej. Przyznaję, że jest to jedna z moich ulubionych książek, taka do której powrót nawet po piętnastu latach będzie równie fajny jak czytanie po raz pierwszy.
Prawdziwe życie zaczyna się po 70-tce, tak można by stwierdzić po przeczytaniu książki Seniorzy w natarciu Cathariny Ingelman Sundberg. Przyznaję szczerze, do przeczytania w pewnym sensie skusiła mnie okładka książki. Jest przezabawna.
Magiczne drzewo Andrzeja Maleszki. Tak, po niemal dwóch tygodniach totalnego chaosu (warsztaty plastyczne z dziećmi) mogłam wreszcie sięgnąć po książkę. Jakąkolwiek… Chciałam po prostu coś przeczytać. Wybór padł na Magiczne drzewo Andrzeja Maleszki, którą to książkę pożyczyłam od znajomej dziewczynki, mojej zresztą Czytelniczki, która często odwiedza mnie w mojej bibliotece.
Krokodyl z kraju Karoliny Joanny Chmielewskiej to jedna z najciekawszych powieści i przyznaję, że wróciłam do tej książki po raz nie wiem który. Wróciłam z wielką przyjemnością.
